Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 3 Απριλίου 2012

Sounds on My Way to Work || μία ξένη καθημερινότητα



Μόλις πριν ένα μήνα, εκεί που έψαχνα τη μουσική μου στο ίντερνετ, ανακάλυψα ένα νέο project. 
Και το όνομα αυτού Sounds on My Way to Work.
Δεν αποτελεί τίποτα διαφορετικό από αυτό που λέει το όνομά του.
Είναι ένα project που αφορά τους καθημερινούς ήχους. Η βασική ιδέα είναι να ηχογραφούνται και να ανταλλάσσονται τα "μουσικά χαλιά" που επενδύουν τη ζωή μας, καθώς πηγαίνουμε στη δουλειά. Προτιμέστερα οι ιδανικοί ήχοι που "κολλάνε" στο project, δεν προέρχονται από ένα μόνο μέρος, αλλά από ολόκληρη την "εκδρομή", Από εκείνη τη στιγμή που θα κλείσεις την πόρτα τους σπιτιού σου έως να φτάσεις στη δουλειά. Σε καμία περίπτωση, τους εμπνευστές αυτού του σχεδίου δεν τους ενδιαφέρει η μουσική, κυνηγούν σκέτο, καθαρό ήχο στις ηχογραφήσεις τους.
Το σχέδιο αυτό το ξεκίνησε μια κοπέλα από τη Σουηδία, η Μαρία, η οποία και συνεχίζει την προώθησή του.
Μόλις τους έστειλα και εγώ το δικό μου κομμάτι. Η συμμετοχή ήταν απλή, λίγο πριν ξεκλειδώσω την πόρτα του σπιτιού, ξεκίνησα την ηχογράφηση στο κινητό μου και δεν το άφησα από το χέρι μου μέχρι που τερμάτισα την εφαρμογή μόλις μπήκα στη σχολή μου. Έπειτα έστειλα το αποτέλεσμα στο group των εμπνευστών, το οποίο μπορείς να βρεις εδώ. Οι οδηγίες είναι απλές, και η όλη διαδικασία αρκετά διασκεδαστική. 
Μια ιδέα από της δημιουργίες άλλων για αυτό το project μπορείς να πάρεις από το επίσημο blog στο tumblr.com (http://soundsonmywaytowork.tumblr.com/)
Ένα σχέδιο που και μόνο η ιδέα του έχει μια παράξενη "καθημερινή" τέχνη μέσα της.

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

the art foundation, or just TAF || Blog Diaries favs



Μόλις πριν 2 βδομάδες τέτοια μέρα θα με έβρισκες στην πρωτεύουσα (πάλι) μαζί με κάτι συμφοιτητές να προσπαθούμε να αποφασίσουμε που θέλουμε να καθίσουμε για να απολαύσουμε τον καφέ μας. Όταν ανέφερα την αυλή του TAF η αναζήτησή μας είχε ήδη τελειώσει.

Κάπως έτσι βρεθήκαμε στο μοναστηράκι και από εκεί στο νούμερο 5 της Νορμανού. Περάσαμε τη σκουριασμένη πόρτα του μαγαζιού και εκεί μέσα στα γκρεμισμένα χαμόσπιτα είδα ξανά την αυλή που έψαχνα. Πρώτη φορά είχα βρεθεί σε αυτό το μαγαζί κάπου τον Ιούνιο, τότε δεν είχαμε καταφέρει να το βρούμε αμέσως. Για τουλάχιστον μισή ώρα περιφερόμασταν στη Νορμανού μέχρι που η κυρία στο διπλάνό κατάστημα μας ρώτησε αν ψάχνουμε το TAF.

Καθίσαμε κάπου στην άκρη για να βλέπουμε το μεθυστικό κόσμο και αρχίσαμε να συζητάμε,  κάτω από τον ουρανό της Αθήνας και να μην καταλαβαίνω πως περασαν οι ώρες.
Πριν φύγουμε κινηθήκαμε στους γύρω χώρους της αυλής. Τα δωμάτια που περιβάλλουν την αυλή,   δεν ήταν τίποτα άλλο παρά εκθεσιακοί χώροι. Για να πω την αλήθεια, το μαγαζί το πρότεινα για να καταφέρω να δω μία από τις εκθέσεις που φιλοξενεί σήμερα.
Blog Diaries είναι το θέμα της και για εμένα ξεχώρισαν αυτά του @constantinos88 με το CONSTANTINARIUM και της @lifeinathens με το Life in athens. Άλλες συμμετοχές είναι αυτές των Aufrais, Juniperswing, Lou-read, Miss-athenes, NakedUnderTheBlankets, NI | KO, Tzelaflora και RitsaBlue. Εκεί θα τους προλάβετε μέχρι τις 15 Μαρτίου.












Τη δεύτερη έκθεση θα τη βρεις στον κεντρικό εκθεσιακό χώρο του TAF, στον πρώτο όροφο του κτηρίου πάνω από το μπαρ. Πρόκειται για την έκθεση "Διαπεραστικές Σκιές" από τον Μιχάλη Αρφαρά και την Kati Mahrt με γενικότερο θέμα "ο διαρκώς αυξανόμενος τεχνητός φωτισμός του κόσμου και το δυνητικό ονειρικό τοπίο μας θαμπώνουν και εξαλείφουν τις σκιές". Η έκθεσή αυτή θα βρίσκεται στο χώρο έως τις 20 Μαρτίου.


Όσο λοιπόν προχωράμε προς το καλοκαίρι και οι μέρες γίνονται όλο και πιο δελεαστικές, μην πας μακριά. Πάρε τον ηλεκτρικό για το μοναστηράκι και πήγαινε στο TAF, ένα μέρος για να παιδευτείς και να εκπαιδευτείς, ενώ ταυτόχρονα φωτοσυνθέτεις κάτω από τον ήλιο της Αθήνας με τον αγαπημένο σου καφέ στο χέρι.



Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011

Travel plan



Με ξαναβρίσκεις σε ένα αεροπλάνο.
Πολίτης του κόσμου, με τα ταξίδια να με εκστασιάζουν.
Δεν ξέρω αν είναι το ταξίδι αυτό καθ´ εαυτό που με τρελαίνει, νομίζω είναι η διαδικασία.
Ωραία τα αεροδρόμια.
Κάθεσαι εκεί σε μια άκρη και παρακολουθείς αλαφιασμένες γόβες να τρέχουν, ασφυκτικά γεμάτα σακίδια και από ανθρώπους μια απαράμιλλη συλλογή προσώπων, εκφράσεων και συνεσθημάτων.
Και όταν μπεις στο αεροπλάνο, να έρχονται οι ώρες να συμπληρώσουν τα κενά της περιέργειάς σου που δεν κάλυψες πιο πριν.
Και ξέρεις πως θα ξαναγυρίσεις, πάντα ξαναγυρνάς.
Μετά από εμπειρίες, εικόνες και μια έστω απειροελάχιστα διαφορετική σκέψη, επιστρέφεις για να αναδιοργανώσεις όσα είχες δει, ακούσει και μάθει.

Μαγευτικόι χώροι τα αεροδρόμια· έχουν τη δική τους ψυχολογία.

Μέχρι να γυρίσεις και να μπεις στο σπίτι σου, τότε το λες και hangover.
Πτήσεις μόνο για να με καθυσηχάσω.
Παραμύθια, λες για να ξυπνώ ασφαλής και να κυκλοφορώ αλλιώς στο δρόμο.




target acquired